|
مرتبط با :
خواندنی هاخانواده
در بیشتر موارد، نیازهای ذاتی و درونی دختران ما دیده نمیشوند. زندگی دختران تا حدود زیادی تحت تاثیر انگارههای رشد مغزی آنان است. در سنین زیر 10 سال هورمونها نقش تعیینكنندهای در زندگی آنان ندارند. شاید به همین علت است كه والدین میگویند دختران ما پیش از رسیدن نوجوانی مشكلی نداشتند.
مغز و سیستم هورمونی دختران بخصوص در مرحله نوجوانی بسیار آسیبپذیرند. دخترها در این سن و سال براحتی خشمگین، افسرده و غمگین میشوند.به یقین جنس مذكر هم با این مشكلات روبهروست، اما شرایط دخترها متفاوت است. وقتی پسران عصبانی میشوند، معمولا خشمشان را بیش از دخترها به نمایش میگذارند، فریاد میكشند، خشونت میورزند و رفتارهای پرخاشگرانه را بروز میدهند.
آنان وقتی اندوهگین میشوند از كلمات كمتری استفاده میكنند و دست به اقدامات عملی میزنند. مثلا سیگار میكشند، رفتارهای خطرناك بروز میدهند یا دست به خشونت میزنند. گرایش دستگاه عصبی جنس مذكر این است كه احساسات تألمآور را پیش از این كه ابعاد وسیعتری بگیرد، متوقف میسازد، اما تمایل دستگاه عصبی جنس مونث پردازش عصبی احساسات را بسط و توسعه میدهد. از این رو دخترها از كلمات بیشتری استفاده میكنند.
بیشتر حرف میزنند و بیشتر گفتگو میكنند و در دفترچه یادداشت و خاطراتشان مینویسند. وقتی دخترها عصبانی میشوند، اغلب بیشتر از پسرها حرف میزنند، احساساتشان را بروز میدهند و كمتر از پسران خشمشان را سركوب میكنند. همین موقعیت نیز وقتی آنها غمگین و افسرده میشوند هم وجود دارد.
در حال حاضر شمار زنان و دختران افسرده به مراتب از مردان و پسران افسرده بیشتر است. همچنین زمان افسرده باقی ماندن دخترها نیز بیشتر است.
برچسب ها :
نازک نارنجی های خانه,
|